بیماری

سفیدک گوجه فرنگی

سفیدک گوجه فرنگی

سفیدک گوجه فرنگی

سفیدک گوجه فرنگی یا بلایت دیررس یا بادزدگی گوجه فرنگی

که سفیدک حقیقی یا سفیدک گوجه فرنگی هم گفته می‌شود،

یکی از خسارت زا ترین بیماری‌های قارچی گوجه فرنگی است.

در مناطقی که هوا اغلب مرطوب و سرد می‌باشد،

خسارت بیشتری می‌زند. بیماری مهم سفیدک داخلی

گوجه فرنگی، می‌تواند تا 100% به مزرعه آلوده خسارت بزند.

بادزدگی گوجه فرنگی می‌تواند شاخ و برگ و

میوه گوجه فرنگی را در هر زمانی از رشد از بین ببرد. امکان دارد

این بیماری میوه‌های گوجه فرنگی را در مزرعه آلوده کند

و متعاقبا منجر به پوسیدگی میوه در انبار شود.

در هوای خشک فعالیت بیمارگر کاهش می‌یابد

و یا متوقف می‌شود. لازم به ذکر است

که بیماری سفیدک دروغی با بیماری ذکر شده متفاوت است.

عامل بیماری قارچ بوده ولی در شرایط

وجود رطوبت و دمای بالا مشاهده می‌شود.

بیماری گیاهی

گوجه فرنگی به تمام اندام‌های هوایی

بوته های گوجه فرنگی آسیب می‌رساند.

علائم ابتدایی روی برگ و به صورت لکه‌های آ‌سوخته‌ ظاهر می‌شوند.

این لکه ها به‌ سرعت گسترش می‌یابند و تبدیل به لکه های

تیره و قهوه‌ای‌ رنگ می شوند. گاهی هاله ای

کم رنگ و نازک در اطراف زخم‌های روی برگ ایجاد می شود.

در محیط‌هایی با رطوبت بالا توده قارچی سفید

یا خاکستری رنگ در زیر برگ های آلوده تشکیل می شود.

این لکه ها رگبرگ‌های اصلی برگ را نیز دربرمی‌گیرد.

برگ‌های آلوده، قهوه‌ای‌ رنگ، چروکیده و خشک می شوند.

سفیدک گوجه فرنگی

نشانه های بیماری روی دمبرگ و ساقه به شکل

زخم‌های آبسوخته، نامتقارن و قهوه‌ای‌ رنگ دیده می‌شود.

علائم روی میوه به صورت لکه‌های تیره، سبز زیتونی

یا قهوه ای‌ رنگ، ناهموار و نامنظم ظاهر می‌شوند.

سرعت رشد بیماری روی میوه کند است،

ولی در صورت مساعد بودن شرایط محیطی تمام میوه را دربرمی‌گیرد

یکی از راه‌های شناسایی این بیماری

بوی بد ناشی از پوسیدگی ساقه‌ها است

راه‌های پیشگیری و کنترل بیماری بادزدگی گوجه فرنگی:

  • استفاده از ارقام مقاوم و بذور سالم
  • تناوب زراعی سه ساله با گیاهان غیرمیزبان
  • حذف علف‌های هرز و میزبان‌های دیگری مثل تاتوره، توتون درختچه ای و اطلسی
  • جمع آوری بقایای گیاهان بعد از برداشت
  • افزایش فاصله بین بوته‌ها و ردیف‌ها
  • کاهش استفاده از کودهای نیتروژنی و افزایش کودهای پتاسه
  • استفاده از آبیاری قطره‌ای
  • استفاده از بردوفیکس به شرح زیر:

– ضدعفونی بذور با بردوفیکس ١۰ در هزار

– ضدعفونی خاک با بردوفیکس ١۰ در هزار قبل از کاشت

– سمپاشی با بردوفیکس ۵ در هزار هنگام جوانه زنی و بازشدن اولین برگ‌ها

– سمپاشی با بردوفیکس ۵ در هزار بعد از ریزش گلبرگ‌ها

– تکرار سمپاشی با فواصل دو هفته یک بار با بردوفیکس ۵ در هزار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *